Instruktaż stanowiskowy dla pracownika tymczasowego na hali produkcyjnej
Zanim pracownik z agencji stanie przy maszynie, to pracodawca użytkownik — nie agencja — musi go przeszkolić i wyposażyć w środki ochrony.

Ilu pracowników tymczasowych pracuje w Polsce

W 2025 r. przez agencje pracy tymczasowej przewinęło się w Polsce 740 tys. osób — najwięcej od siedmiu lat, przy wzroście o 6% rok do roku. Wartość całego rynku pracy tymczasowej sięgnęła 7,4 mld zł. Aż 62% tych pracowników trafia do produkcji, czyli na hale, do magazynów i na linie montażowe — dokładnie tam, gdzie BHP ma największe znaczenie. Niemal połowa (49%) to cudzoziemcy, najczęściej Ukraińcy.

740 tys.pracowników tymczasowych w Polsce w 2025 r.
62%z nich pracuje w produkcji
18/36mies. — podstawowy limit u jednego pracodawcy
49%to cudzoziemcy, głównie Ukraińcy

Źródło: Polskie Forum HR, raport „Rynek usług HR 2025" (publikacja: 2 marca 2026 r.).

Dla firm produkcyjnych i logistycznych na Śląsku — także tych z Tyskiej Podstrefy KSSE — to nie margines, tylko codzienność: sezonowe wzrosty zamówień, absencje i braki kadrowe łata się właśnie pracownikami z agencji. Prawo reaguje na to szczególnym reżimem BHP, bo dyrektywa unijna, na podstawie której powstała polska ustawa, wprost mówi o „poprawie bezpieczeństwa i zdrowia w pracy pracowników […] w czasowym stosunku pracy" (dyrektywa Rady 91/383/EWG z 25 czerwca 1991 r.). Krótko: ustawodawca od początku zakładał, że pracownik tymczasowy jest bardziej narażony niż etatowy, bo krócej zna stanowisko, maszynę i zagrożenia.

Kto jest kim: trzy strony jednego zatrudnienia

Zanim przejdziemy do obowiązków, trzeba rozdzielić trzy role, które w potocznej mowie zlewają się w jedno „zatrudnienie przez agencję".

Schemat — kto kogo zatrudnia, kto kim kieruje
Formalny pracodawca

Agencja pracy tymczasowej (APT)

Zawiera umowę o pracę, wypłaca wynagrodzenie, prowadzi akta osobowe i wydaje świadectwo pracy.

kieruje pracownika do pracy na podstawie pisemnego uzgodnienia z pracodawcą użytkownikiem (art. 9)
Ty, jeśli korzystasz z pracownika z agencji

Pracodawca użytkownik

Wyznacza zadania, kontroluje ich wykonanie i odpowiada za BHP w miejscu pracy — sekcje niżej.

na co dzień nadzoruje pracę, wydaje polecenia, egzekwuje przepisy BHP
Wykonawca pracy

Pracownik tymczasowy

Formalnie zatrudniony przez agencję, faktycznie pracuje na rzecz i pod kierownictwem pracodawcy użytkownika.

Ta sama konstrukcja — z odpowiednimi przepisami stosowanymi „odpowiednio" — obejmuje też osoby kierowane do pracy tymczasowej na podstawie umowy cywilnoprawnej, a nie umowy o pracę (art. 7 ust. 2).

Czym jest APT i jak sprawdzić, że jest legalna

Agencja pracy tymczasowej to szczególny rodzaj agencji zatrudnienia, a prowadzenie takiej działalności nie jest wolne. Od 1 czerwca 2025 r. reguluje to nowa ustawa o rynku pracy i służbach zatrudnienia, która zastąpiła wcześniejszą ustawę o promocji zatrudnienia.

Rejestr — potocznie zwany KRAZ — prowadzi marszałek województwa właściwy dla siedziby agencji, w jego imieniu zwykle wojewódzki urząd pracy. Jest jawny i dostępny w systemie teleinformatycznym pod adresem psz.praca.gov.pl. Zanim podpiszesz umowę z agencją, warto to sprawdzić — konsekwencje braku wpisu są dotkliwe.

Formalnie kara spada na agencję. W praktyce to jednak Twoja firma ma na miejscu kontrolę PIP, jeśli okaże się, że współpracujesz z podmiotem bez wpisu — a dodatkowo cały łańcuch odpowiedzialności za pracownika staje pod znakiem zapytania. Weryfikacja w rejestrze zajmuje dosłownie minutę i warto ją robić przy każdej nowej agencji, z którą zaczynasz współpracę.

Kiedy wolno skierować do pracy tymczasowej

Praca tymczasowa nie jest uniwersalnym zamiennikiem zwykłego zatrudnienia — ustawa zawęża ją do konkretnych sytuacji.

W praktyce to trzy niezależne od siebie przesłanki: sezonowy lub doraźny wzrost zamówień (przedświąteczny szczyt w magazynie, zbiory, dodatkowa zmiana przy nowym kontrakcie), sytuacja, w której własna załoga fizycznie nie zdąży wykonać pracy na czas, oraz zastępstwo nieobecnego pracownika — np. na urlopie macierzyńskim albo długim zwolnieniu lekarskim. Wystarczy jedna z nich.

Tyle, co wolno. Ustawa osobno wylicza, czego pracownikowi tymczasowemu w ogóle nie wolno powierzyć — niezależnie od charakteru zlecenia.

Pierwszy zakaz jest najważniejszy z perspektywy BHP: prace szczególnie niebezpieczne — czyli m.in. prace na wysokości bez odpowiednich zabezpieczeń, w zbiornikach i kanałach, przy niektórych remontach i pracach z użyciem materiałów niebezpiecznych — są dla pracownika z agencji zamknięte co do zasady, niezależnie od tego, jakie ma kwalifikacje. Pozostałe trzy zakazy chronią przed obejściem prawa pracy: nie da się użyć pracownika tymczasowego jako łamistrajka, jako zamiennika kogoś zwolnionego w ramach zwolnień grupowych ani jako uzbrojonego pracownika ochrony.

Jak długo może pracować u jednego pracodawcy

To pytanie, które pojawia się najczęściej — i które najłatwiej pomylić, bo w grę wchodzą dwa różne limity.

Oś czasu — limity pracy tymczasowej u jednego pracodawcy
Zasada ogólna art. 20 ust. 1 i 3
do 18 mies. pracy
reszta okna — limit wykorzystany
01836 mies.
Wyjątek: zastępstwo nieobecnego pracownika art. 20 ust. 5 i 6
do 36 mies. nieprzerwanej pracy
36 mies. karencji — powrót do tego PU niemożliwy
03672 mies.
pracownik pracuje u tego pracodawcy użytkownika nie można go tam skierować (limit lub karencja)

Limit liczy się łącznie dla obu miesięcznych okien — osobno pilnuje go agencja i osobno pracodawca użytkownik, ale w praktyce dotyczy tego samego pracownika u tego samego podmiotu, więc zbiega się w jednym miejscu. Wlicza się do niego także praca na podstawie umowy cywilnoprawnej (art. 20 ust. 2 i 4).

Limitu pilnuje przede wszystkim agencja — przed skierowaniem musi ustalić łączny okres pracy danej osoby u tego pracodawcy użytkownika z ostatnich 36 miesięcy, a kandydat ma obowiązek przedłożyć jej świadectwa pracy lub odpowiednie zaświadczenia (art. 11a i 11b). Ale ewidencję osób wykonujących pracę tymczasową — z datami rozpoczęcia i zakończenia — musi też prowadzić pracodawca użytkownik i przechowywać ją jeszcze przez 36 miesięcy po zakończeniu (art. 14a). Jedyny wyjątek od obu limitów: przedłużenie umowy do dnia porodu na podstawie art. 177 § 3 Kodeksu pracy (art. 20 ust. 9) — ciężarnej nie wylicza się z pracy dlatego, że skończył jej się limit czasowy.

Kto odpowiada za BHP — pełny podział

To jest sedno całej regulacji: sześć twardych obowiązków bhp, które ustawa nakłada na pracodawcę użytkownika wprost, niezależnie od tego, co strony ustaliły między sobą.

Do tego dochodzi ogólny obowiązek zapewnienia bezpiecznych i higienicznych warunków pracy oraz dwa dodatkowe punkty z art. 14, o których niżej.

ObowiązekKto realizujePodstawa
Zawarcie, zmiana i rozwiązanie umowy o pracęAgencjaart. 7, 13, 18
Wypłata wynagrodzenia, akta osoboweAgencjaart. 13 ust. 1 pkt 2
Świadectwo pracyAgencjaart. 18a–18b
Ekwiwalent za niewykorzystany urlopAgencjaart. 17 ust. 3
Umożliwienie wykorzystania urlopu w naturzePracodawca użytkownikart. 10 ust. 2
Bezpieczne i higieniczne warunki pracy w miejscu pracyPracodawca użytkownikart. 14 ust. 2 pkt 1
Odzież, obuwie robocze i środki ochrony indywidualnejPracodawca użytkownikart. 9 ust. 2a
Napoje i posiłki profilaktycznePracodawca użytkownikart. 9 ust. 2a
Szkolenie BHP — wstępne i okresowePracodawca użytkownikart. 9 ust. 2a i 2b
Ocena ryzyka zawodowego i informowanie o nimPracodawca użytkownikart. 9 ust. 2a
Ustalenie okoliczności i przyczyn wypadku przy pracyPracodawca użytkownikart. 9 ust. 2a
Ewidencja czasu pracyPracodawca użytkownikart. 14 ust. 2 pkt 2
Badania profilaktyczne (wstępne, okresowe)Zwykle agencja — możliwe przejęcie przez PUart. 9 ust. 3 pkt 2
Koszty podróży służbowejDo uzgodnienia pisemnieart. 9 ust. 3 pkt 3

Trzy pozycje z tabeli wymagają komentarza. Po pierwsze: sześć obowiązków z ust. 2a jest sztywne — to ustawowe minimum, którego pracodawca użytkownik nie może umownie zrzucić na agencję. Po drugie: badania profilaktyczne formalnie pozostają przy tym, kto jest „pracodawcą" w rozumieniu Kodeksu pracy, czyli przy agencji — chyba że strony pisemnie uzgodnią inaczej, korzystając z art. 9 ust. 3 pkt 2. W praktyce często wygodniej jest, gdy kieruje na nie pracodawca użytkownik, bo to on zna lokalną przychodnię medycyny pracy i realne zagrożenia na stanowisku — ale musi to wynikać z pisemnego uzgodnienia, a nie z domysłu. Po trzecie: to samo dotyczy kosztów podróży służbowych (art. 9 ust. 3 pkt 3).

Obowiązki pracodawcy użytkownika krok po kroku

Odzież, obuwie i środki ochrony indywidualnej

Obowiązek jest identyczny jak wobec własnych pracowników: jeśli stanowisko wymaga hełmu, obuwia ochronnego, rękawic czy odzieży roboczej, dostarcza je pracodawca użytkownik — z tej samej tabeli norm przydziału, którą stosuje wobec etatowych pracowników na tym stanowisku. Nie ma tu osobnej, „tańszej" normy dla ludzi z agencji.

Przekazanie środków ochrony indywidualnej pracownikowi tymczasowemu
Odzież robocza, obuwie i środki ochrony indywidualnej — pracodawca użytkownik dostarcza je na tych samych zasadach co własnym pracownikom (art. 9 ust. 2a).

Posiłki i napoje profilaktyczne

Jeśli warunki pracy uzasadniają posiłki lub napoje profilaktyczne na podstawie przepisów BHP — np. praca na otwartej przestrzeni w niskiej lub wysokiej temperaturze, wysiłek fizyczny powyżej progu kalorycznego — pracownik tymczasowy dostaje je na tych samych zasadach co etatowi koledzy na tym samym stanowisku.

Szkolenie BHP — wstępne i okresowe

Ust. 2b jest tu kluczowy: do sposobu i terminów szkoleń stosuje się wprost Kodeks pracy. Oznacza to instruktaż ogólny i stanowiskowy przed dopuszczeniem do pracy oraz szkolenia okresowe w terminach właściwych dla danego stanowiska — dokładnie tak samo jak dla pracownika etatowego. Krótki, kilkutygodniowy kontrakt nie zwalnia z instruktażu stanowiskowego. Przeciwnie — to właśnie na nowych, krótko pracujących osobach koncentruje się ryzyko wypadkowe, o czym pisaliśmy przy okazji szkolenia wstępnego BHP.

Ocena ryzyka zawodowego i informowanie o nim

Pracodawca użytkownik musi mieć aktualną ocenę ryzyka zawodowego dla stanowiska, na którym stawia pracownika tymczasowego, i musi go z nią zapoznać przed dopuszczeniem do pracy — tak samo jak każdego innego pracownika na tym stanowisku. Ocena „dla etatowych" nie wystarcza, jeśli formalnie nie obejmuje też pracowników tymczasowych.

Ustalenie okoliczności i przyczyn wypadku

Jeśli pracownik tymczasowy ulegnie wypadkowi, to pracodawca użytkownik prowadzi postępowanie powypadkowe na miejscu: powołuje zespół, sporządza protokół, ustala przyczyny. Formalności wobec ZUS i dokumentacja pracownicza zostają po stronie agencji jako pracodawcy, ale sam przebieg postępowania i jego terminy są identyczne jak przy wypadku pracownika etatowego — opisaliśmy je krok po kroku w osobnym artykule.

Do tego dochodzą dwa obowiązki z art. 14 ust. 2, które łatwo przeoczyć. Po pierwsze — prowadzenie ewidencji czasu pracy pracownika tymczasowego na tych samych zasadach co wobec własnych pracowników. Po drugie — zakaz „podnajmowania" pracownika tymczasowego dalej: pracodawca użytkownik nie może powierzyć mu wykonywania pracy na rzecz i pod kierownictwem innego podmiotu ani zastosować wobec niego art. 42 § 4 Kodeksu pracy, czyli czasowego przeniesienia do innej pracy. Innymi słowy — łańcuch pośredników kończy się na Tobie.

Kary za naruszenia

Ustawa przewiduje osobne wykroczenia dla agencji i dla pracodawcy użytkownika — obie strony mogą zapłacić niezależnie od siebie za to samo zdarzenie.

KtoZa coGrzywnaPodstawa
Pracodawca użytkownik Brak bezpiecznych i higienicznych warunków pracy lub maszyny niespełniające wymagań oceny zgodności 1000 – 30 000 zł art. 27 ust. 1
Pracodawca użytkownik Niewykonanie uzgodnionych obowiązków bhp: odzież, posiłki, szkolenie, ustalenie wypadku, informacja o ryzyku 1000 – 30 000 zł art. 27 ust. 2
Agencja Skierowanie do pracy zakazanej (art. 8) lub ponad limit czasowy 1000 – 30 000 zł art. 27a
Pracodawca użytkownik Korzystanie z pracy zakazanej lub ponad limit, brak ewidencji czasu pracy, uniemożliwienie urlopu 1000 – 30 000 zł art. 27b
Agencja (podmiot) Prowadzenie agencji zatrudnienia bez wpisu do rejestru 3000 – 100 000 zł art. 362 ust. 1 ustawy o rynku pracy

O wszystkich tych wykroczeniach orzeka się na wniosek inspektora pracy (art. 28), czyli praktyczną drogą jest kontrola PIP — najczęściej po wypadku albo skardze pracownika.

Checklista pierwszego dnia

Zanim pracownik tymczasowy stanie przy stanowisku, warto przejść po kolei osiem punktów.

  1. Pisemne uzgodnienie z agencją — rodzaj pracy, kwalifikacje, przewidywany okres, wymiar czasu pracy, miejsce oraz warunki bhp (art. 9 ust. 1–2).
  2. Sprawdzenie zakazów — czy stanowisko nie jest pracą szczególnie niebezpieczną ani inną z katalogu art. 8.
  3. Szkolenie wstępne BHP — instruktaż ogólny i stanowiskowy przed dopuszczeniem do pracy.
  4. Zapoznanie z oceną ryzyka zawodowego dla konkretnego stanowiska i poinformowanie o zagrożeniach.
  5. Wydanie odzieży, obuwia roboczego i środków ochrony indywidualnej zgodnie z normą przydziału.
  6. Posiłki i napoje profilaktyczne, jeśli stanowisko tego wymaga.
  7. Aktualne orzeczenie lekarskie — bez niego dopuszczenie do pracy nie jest możliwe, niezależnie od tego, kto skierował na badania.
  8. Założenie ewidencji czasu pracy i odnotowanie daty rozpoczęcia w ewidencji 36-miesięcznej pod kątem limitu z art. 20 (art. 14a).

Najczęstsze pytania

Kto przeprowadza szkolenie BHP pracownika tymczasowego — agencja czy pracodawca użytkownik?

Pracodawca użytkownik. Art. 9 ust. 2a ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych nakłada na niego obowiązek przeprowadzenia szkolenia w zakresie BHP, a ust. 2b nakazuje stosować do tego przepisy Kodeksu pracy — czyli instruktaż ogólny i stanowiskowy przed dopuszczeniem do pracy oraz szkolenia okresowe na tych samych zasadach, co wobec własnych pracowników.

Ile maksymalnie może pracować pracownik tymczasowy u jednego pracodawcy?

Co do zasady 18 miesięcy w okresie obejmującym 36 kolejnych miesięcy (art. 20 ust. 1 i 3). Wyjątkiem jest zastępstwo nieobecnego pracownika — wtedy limit wynosi 36 miesięcy nieprzerwanej pracy, po czym ten sam pracownik może wrócić do tego samego pracodawcy użytkownika dopiero po kolejnych 36 miesiącach przerwy (art. 20 ust. 5 i 6).

Kto ustala okoliczności i przyczyny wypadku przy pracy pracownika tymczasowego?

Pracodawca użytkownik — wynika to wprost z art. 9 ust. 2a ustawy. To on prowadzi postępowanie powypadkowe na miejscu, mimo że formalnym pracodawcą i stroną umowy o pracę pozostaje agencja pracy tymczasowej.

Jakich prac nie wolno powierzyć pracownikowi tymczasowemu?

Art. 8 ustawy wymienia cztery zakazy: prace szczególnie niebezpieczne w rozumieniu przepisów BHP, stanowisko pracownika uczestniczącego w strajku, pracę tego samego rodzaju co wykonywana przez pracownika zwolnionego z przyczyn niedotyczących pracowników w ostatnich 3 miesiącach w tej samej gminie oraz prace wymagające uzbrojenia pracownika ochrony w broń palną.

Czy każda firma pośrednicząca może wysyłać pracowników tymczasowych?

Nie. Prowadzenie agencji pracy tymczasowej jest działalnością regulowaną i wymaga wpisu do rejestru agencji zatrudnienia (art. 305 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia). Działanie bez wpisu podlega karze grzywny od 3000 do 100 000 zł (art. 362 ust. 1) — warto to sprawdzić przed podpisaniem umowy, bo to Twoja firma jest stroną kontrolowaną na miejscu.

Korzystasz z pracowników agencji? Przejmujemy Twoje obowiązki BHP

Instruktaż stanowiskowy i szkolenia okresowe dla pracowników z agencji, ocena ryzyka zawodowego, dokumentacja powypadkowa, ewidencja terminów — realizujemy to jako outsourcing służby BHP. Obsługujemy zakłady w Tychach, Katowicach, Bieruniu, Mikołowie i Gliwicach, a platformę NadzórBHPonline udostępniamy w całej Polsce.

Podstawa prawna: ustawa z dnia 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych (tekst jednolity: Dz.U. z 2025 r. poz. 236 ze zm.) oraz ustawa z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia (Dz.U. z 2025 r. poz. 620). Materiał ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej analizy stanu faktycznego.